Gündeme, hayata, memlekete ve internete bakış... Otomobiller, eğitim, siyaset, müzik, blog ve internet dünyası...
Bizim ilkokul yıllarımızda tepegöz vardı ve tepegöze yanaşmak, onu taşımak bir ayrıcalıktı. Öğretmenin sevdiği öğrenciler yapabilirdi bunları, ben öyle düşünürdüm en azından. Ol sebepten tepegözle işlenen derslerde hiç bir şey öğrenemedim.
Her ne kadar bakanlık okullara tepegöz göndermeye devam etse de ismini büyük hikâyecimizin bir kahramanından alan bu aletler tarihe karışıyor. Lakin projeksiyon cihazları en az tepegöz kadar zahmetli. Bilgisayarla bağlantısının kurulması, perdesinin ayarlanması, odanın karartılması... Bunlar yetmezmiş gibi pahalı aletler bir de bu yansıtıcılar. Öğrendiğim kadarıyla içindeki lambanın da ömrü varmış. Belli bir saat çalıştıktan sonra değiştirilmesi gerekiyormuş ve pahalı imiş o lamba. Yazıcılarda oynanan kapitalist oyun bunlarda da var.Etiketler: Alışveriş, avare, bilgisayar, eğitim
Kaydol: Yazı Yorumları [Atom]
Yorum Gönder
Onaylandıktan sonra yayımlanacaktır. Teşekkürler