İtina ile yazım yanlışları öğretilir*

"

Öğretim sistemimiz mi kötü," diye sormuşsunuz, eğitim camiasının içinden biri olarak bana söz düşer herhalde. Suçun tamamını eğitim sistemine yıkmak yanlış olur zannımca. Eğitimciler ne yapsın! 1928'de harf inkılabı yapılıyor. Harf inkılabı yapıldığında büyük şair Fazıl Hüsnü Dağlarca 14 yaşında imiş. Mevla kendisine uzun ömürler versin, bugün 94 yaşında. Bu dilin en büyük şairlerinden biri harf inkılabı yapılalı beri tam 10 tane imla kılavuzu gördü. (Sondan bir önceki kılavuzunun kapağında "İmlâ Kılavuzu" yazıyordu. Canım altı üstü bir inceltme işareti (şapka) değil mi diye düşünmüş demek ki TDK...
Bilmem anlatabildim mi?

Bir diğer mesele. Eğitim, ölçme değerlendirme dersleri alanlar bilirler ki öğretimde yanlışların üzerinde durulması sakıncalıdır. Yanlış bilgiler zihinlerde doğru olarak kalabilir. Yani imla kurallarını öğretirken yapılan yanlışlara vurgu yapmak yanlışın yayılmasına neden olabilir. Tabiri caizse reklamın iyisi kötüsü olmaz gibi...

Sınava hazırlanan gençler arasında fotokopi yoluyla çoğaltılan evraklar görüyorum zaman zaman. Sık yapılan yazım yanlışları listelenmiş, karşılarına doğruları yazılmış. Yanlış efendim yanlış. Hani bir hikaye anlatılır ya... Adam büyücüye gitmiş, büyücü kendisine bir muska veriyor, falanca yere koyacaksın bunu diye ve tembihliyor "Sakın ha, aklına tavşanı getirme!" Demem o ki yanlışlar üzerinde sıkça durarak tavşanı sokuyoruz aklımıza.

Çoğul eklerinin yazımı ile ilgili o kadar çok kural var ki ben bile tereddüt ediyorum zaman zaman. Özel isimlere gelenler, aile adı yapanlar, benzerlik anlamı katanlar, yapım eki olanlar... Aman Allahım... Hatırlamak bile yoruyor insanı. Bir dilin imlası bu kadar zor olmamalı.
* Kelimelerin Soyağacına yazdığımız yorumdur.